Çocuklarımız mı bizi yönetiyor ?

Home / Blog / Çocuklarımız mı bizi yönetiyor ?

Çocuklarımız mı bizi yönetiyor ?

Çocuklarımız mı bizi yönetiyor ?

Anne babaların en çok şikayetçi olduğu konulardan biri çocukların ağlamalarıdır. En doğru reaksiyonu ağlamanın gerçek mi psikolojik mi olduğunu ayırt edebildiğimiz an veririz.

Ebeveynler çocuklarının olur olmaz her şeye aşırı tepki verdiğini, isteklerini ağlayarak elde etmeye meyilli olduklarını, ağlamalarının çok uzun sürdüğünü ve karşılarında çaresiz kaldıklarını sıklıkla dile getiriyorlar. Bu noktada yukarıda da bahsettiğimiz gibi öncelikle karşı karşıya kaldığımız durumun gerçek bir sebepten ötürü mü yoksa keyfi bir nedenden dolayı mı olduğunu anlamalıyız. Genellikle çocuklar, gerçekten bir şeye ihtiyaç duyduklarında gerçek gözyaşları eşliğinde ağlarlar ve ihtiyaçları giderildiği zaman da sakinleşip susarlar. Ancak keyfi bir durum karşısında isteklerini elde edene kadar ağlayabilirler, üstelik ilgi gösterilmesi karşısında daha da çok ağlamaya başlayabilirler. Bu ve bunun gibi durumların önüne geçmek için, onun duygularını paylaşmaya özen göstermeliyiz, yani empati kurarak ve sakinliğimizi koruyarak onunla konuşmalıyız. Örneğin yemekten önce abur cubur yemek istediğinde ve ağladığında ona şu şekilde yaklaşabiliriz; “Şu an bunu yemek istediğini biliyorum, ama yemekten önce bunları yemen doğru olmaz. Ama yemeğini güzelce yediğinde bunlardan da yiyebilirsin.” Böylece çocuğunuzun duygularını hem anlamış, hem de mantık çerçevesinde onu ikna etmiş olursunuz. Buna rağmen çocuğunuz hala ağlamaya devam ediyorsa, Bertrand Russell’ın “Eğitim Üzerine” kitabında da belirttiği gibi, seyircisiz bir tiyatro oyununu oynamaya devam edemez dediğini hatırlayın. Çocuğunuzun yazıp oynadığı bir senaryoda ona istediği ilgiyi verirseniz eğer, coşkuyla oyununu oynamaya devam edecektir. Ancak oyuna ilgisiz kalır, normal davranmaya devam ederseniz bir süre sonra o da vazgeçecektir. Burada önemli olan şey çocuğunuza değil, onun verdiği aşırı tepkiye ilgisiz kalabilmektir.

Çocuklar çok ısrarcı oldukları durumlarda hırçın ve ağlama krizlerine girebilirler, bu durumda anne ve babanın, çocuğun karşısında tepkisiz ve kararında net olması çok önemlidir, bu netlik, bağırmak ve sözlü şiddet uygulamak değildir, sakin ve net bir ses tonu ile kararlı olduğunu dile getirmesidir. Bu sırada anne ve babanın yapılacağı her türlü sarılma, öpme gibi davranışlar, çocuğun o gösterdiği öfkeyi pekiştirecektir.

Çocuk “ annem ven bağırdığım ve ağladığım zaman beni öper ve sarılır” mesajını alır.

Netlik hem sözde hem de davranışlarda olmalıdır.

Cevap Bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak